BsmqgIpCYAErw_q

Dry Needling

Tijdens een enkele behandeling wordt er gebruik gemaakt van Dry Needling; het intermusculair prikken met een ‘droge’ acupunctuurnaald, zonder de toevoeging van medicatie. Het is een effectieve methode voor het deactiveren van de karakteristieke triggerpoints. Dit zijn een verkrampte plekjes, ‘knoopjes’ in een spier die naast lokale druk-pijn ook vaak pijn op afstand veroorzaken. De spieren worden door middel van een speciale techniek aangeprikt. Op die manier raken de spieren snel en langdurig ontspannen.

– Tekst: Erwin Adan –

Sacromeren en myofibrillen Om de werking van dry needling te kunnen verklaren is het noodzakelijk de opbouw van een spier en verschillende werkingsmechanismen in het lichaam te begrijpen. De spieren in het menselijk lichaam zijn opgebouwd uit oneindig veel cellen. Deze ingewikkelde opbouw zorgt ervoor dat de spier zijn functie in het menselijk lichaam, het bewegen van structuren, kan uitvoeren. Bewegingen in het lichaam kunnen ontstaan door contracties in de spier en deze contracties worden mogelijk gemaakt door de spiervezels in de spier. De spiervezels worden ook wel sarcomeren genoemd en bestaan uit meerdere bundels van myofibrillen.

Myosine en actine Als we dan nog verder inzoomen en gaan kijken naar de opbouw van één enkele myofibril, zien we dat deze bestaat uit een dik filament (myosine) en een dun filament (actine). Deze actine en myosine filamenten overlappen elkaar deels en kunnen door middel van een schuifbeweging langs elkaar heen zorgen voor verkorten en verlengen van de spier. In principe geldt hierbij dat hoe meer de actines en myosines elkaar overlappen, hoe meer kracht de spier kan genereren. Een verkorte spier kan dus in principe meer kracht genereren als een verlengde spier.

Titines Om overrekking te voorkomen bevinden zich naast actines en myosines ook zogenaamde titines in de spier. Titines zijn elastische eiwitten die over de gehele sarcomeer lopen. Bij verkorting van de spier rollen de titines zich op en bij verlenging van de spier komen de titines op spanning te staan, waardoor verdere rek op de spiervezels dus wordt tegengegaan.

Zuurstof en ATP Voor al deze processen in de spiervezels is uiteraard energie nodig. Energie in de spier wordt geleverd in de vorm van ATP en zuurstof waarvoor een goede doorbloeding in de spier noodzakelijk is (J.J. de Morree, 2009). Soms gaat hier iets mis. Overgevoeligheid van de lokale plek in de spier wordt veroorzaakt door een lokaal verminderde doorbloeding in een bepaalde spiervezel. Door deze verminderde doorbloeding is er lokaal minder zuurstof beschikbaar en is er dus te weinig ATP (energie) beschikbaar voor het op de juiste manier aan- en ontspannen van de spiervezel.

Perifere en centrale sensitisatie Door een tekort aan ATP bestaat de kans dat een aangespannen spiervezel niet meer de energie heeft om te ontspannen, waardoor deze chronisch aangespannen blijft. Deze chronische aanspanning zorgt voor een perifere sensitisatie, waardoor de dorsale hoorn van het centrale zenuwstelsel geprikkeld wordt en er een centrale sensitisatie kan ontstaan. Centrale sensitisatie geeft een algehele overgevoeligheid van structuren en kan zorgen voor het ontstaan van uitstralende pijn (Ge HY, 2011).

Myofasciale triggerpoints Een myofasciale triggerpoint (MTrP) kan worden gezien als een overgevoelige plek in een deel van een spier. Er zijn twee vormen van MTrP, namelijk een actieve en een latente MTrP. Een actieve MTrP geeft een spontane pijn of pijn afhankelijk van beweging, rek of compressie. De pijn heeft hierbij vaak een uitstralend karakter. Bij een latente MTrP geeft alleen compressie op de lokale plek pijnklachten. (Kuan TS, 2009)

Twitch Bij de behandelvorm waarin dry needling wordt toegepast, gaat de therapeut op zoek naar lokale triggerpoints in de spier om deze vervolgens met de naald aan te prikken. Hierbij wordt gezocht naar een zogenaamde ‘twitch’. Deze ‘twitch’ ontstaat door een spinale reflex die zorgt voor een lokale contractie van de aangedane spiervezels.

Doorbloeding Meerdere studies hebben aangetoond dat dry needling, buitenom het opwekken van deze spinale reflex, ook een effect heeft op de lokale doorbloeding en dus het zuurstofgehalte in de betreffende spiervezels (Cagnie B, 2012; Sandberg M, 2005; Sandberg M, 2003; Kubo K, 2011). Deze vergrote doorbloeding treedt op door het vrijkomen van vasoactieve substanties zoals Calcitonin Gene-Related Peptide (CGRP) en Substance P. Deze stoffen activeren A-Alfa en C-vezels waardoor er een axonale reflex ontstaat wat uiteindelijk zorgt voor een lokale vasodilatatie (verwijding bloedvaten) en dus een toename van de doorbloeding. Door deze vergrote doorbloeding neemt het zuurstofgehalte in de spiervezels toe en kan er weer energie worden vrijgemaakt waardoor de chronische contractie kan worden doorbroken (Sato A, 2000)

Zenuwstelsel Naast deze spinale reflex en invloed op de doorbloeding in de spiervezels is er ook onderzoek gedaan naar de effecten van dry needling op de centrale sensitisatie, en dus effecten op het centraal zenuwstelsel zelf. Er wordt hierbij gesteld dat het stimuleren van gemyeliniseerde pijnvezels signalen aan het zenuwstelsel afgeeft, waarna pijn dempende processen in werking worden gesteld (Melzack, 1981).

Toepassing Doordat de dry needling naalden erg dun zijn wordt het prikken van de naald in de huid nauwelijks gevoeld. Bij aanprikken van een triggerpoint kan de twitch die ontstaat gevoeld worden als een soort krampgevoel en het geeft vaak een sensatie alsof er iemand hard op de lokale plek aan het drukken is. Aanprikken van een triggerpoint geeft een directe verbetering van flexibiliteit in de desbetreffende spier en kan gepaard gaan met een stijfheid in de eerste 24 uur na behandeling.